Σάββατο, 14 Ιουνίου 2014

Πολιτική... κτηνοτροφία


ήτοι ο μηχανισμός ελέγχου τών εκλογών
και των ψήφων
("Βοσκοί", "μαντριά", "μαντρόσκυλα", "πρόβατα",
"βόδια" και "πολιτικό κουτόχορτο")


Του Αντωνίου Α. Αντωνάκου
Καθηγητού – Κλασσικού Φιλολόγου
Ιστορικού – Συγγραφέως

Για το βιογραφικό του Αντωνίου Α. Αντωνάκου δείτε εδώ.

Έχω και άλλη φορά γράψει ότι ο  Άρνολντ Τόϋνμπη στο περίφημο έργο του «Σπουδή της Ιστορίας», έχει αναλύσει τον τρόπο, με τον οποίον οι σε κάθε ιστορική στιγμή εξουσιαστές επιβάλλουν την εξουσία τους. Ας επικαιροποιήσουμε, όμως, σήμερα αυτή την ανάλυση: Γράφει συγκεκριμένα ο γνωστός ιστορικός, στο κεφάλαιο για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, (πράγμα το οποίο βεβαίως ισχύει και σε κάθε περίπτωση επιβολής εξουσίας, σε κάθε μέρος και σε κάθε χρονική στιγμή), ότι οι Τούρκοι ήσαν νομάδες, για τους οποίους το κοπάδι αποτελούσε άμεση πηγή εσόδων. Όταν, όμως, αυτοί άρχισαν τους πολέμους, οι κατακτημένοι πληθυσμοί πήραν αυτομάτως την θέση τού κοπαδιού. Έτσι οι νομάδες Οθωμανοί έκαναν κατακτήσεις, επέβαλλαν φορολογία και ζούσαν από τα χρήματα του κατακτημένου πληθυσμού. Για να κρατήσουν όμως σε υποταγή το κοπάδι, έπρεπε να βρουν κάποιους που να παίζουν τον ρόλο τού "μαντρόσκυλου". Τα μαντρόσκυλα, κρατούν το κοπάδι σε υποταγή, έχοντας όμως δύο ξεχωριστές ιδιότητες: προέρχονται από την ομάδα των ζώων (δηλαδή του λαού)  δίνουν όμως λόγο και εκτελούν πάντα τις εντολές μόνο των αφεντικών τους, των βοσκών (δηλαδή των κοσμοεξουσιαστών και των κάθε είδους διαπλεκομένων).
Ορολογίες όπως «ποίμνιο», «μαντρί», κ.λπ., φράσεις, όπως η αποδιδόμενη στον μακαρίτη Ευάγγελο Αβέρωφ, «όποιος φύγει από το μαντρί τον τρώει ο λύκος» ή στον Ανδρέα Παπανδρέου «όποιου δεν του αρέσει, να κατέβη από το τραίνο» είναι πολύ συνηθισμένες, και δεν χρειάζονται περαιτέρω ανάλυση...
Διότι, εφ’όσον τον ρόλο τού κάθε "μαντριού" τον παίζουν τα κόμματα και του "μαντρόσκυλου" οι αρχηγοί τους δεν ενδιαφέρει το σύστημα η ράτσα τους, αν δηλαδή το μαντρόσκυλο θα είναι «ελληνικός ποιμενικός», «λυκόσκυλο» η «Αγίου Βερνάρδου» κ.λπ. Οι κοσμοεξουσιαστές, δηλαδή οι παγκόσμιοι τραπεζίτες, θα  το  χρησιμοποιήσουν στην προσπάθεια υποταγής τού κοπαδιού (δηλαδή του κάθε βασανισμένου και άφρονος λαού - ζώου), το οποίο κοπάδι θα τους αποφέρει στην συνέχεια, μαλλί, (δηλαδή το κλέψιμο των χρημάτων τους) γάλα, (δηλαδή ξεζούμισμα και της τελευταίας ικμάδας τους), και κρέας, (δηλαδή το ίδιο το κρέας - σώμα τους, με την εκποίηση της περιουσίας, που οι ίδιοι δημιούργησαν τόσα χρόνια με κόπους και θυσίες).
Όταν λοιπόν το αυτεξούσιο του κάθε ανθρώπου το καταρρακώνουν οι κάθε λογής εξουσιαστές δια των τσαρλατάνων – μαντρόσκυλων (κατά τον Τόϋνμπη) της πολιτικής, μη αναγνωρίζοντάς του το δικαίωμα να αποφασίζει αλλά μόνο την υποχρέωση να ψηφίζει, για να δώσει μία "δημοκρατική" επίφαση στην νομιμοποιημένη ανελευθερία, πρέπει οι ίδιοι εξουσιαστές να έχουν εναλλακτικές λύσεις νέων κομματικών μαντρόσκυλων, που θα κρατήσουν σε υποταγή το κοπάδι, αλλά και νέων τεχνικών, που θα τα εμποδίσει να διαφύγουν (ποτάμια κ.λπ.).
Σε εφημερίδα της επαρχίας εγράφη προ καιρού περίπτωση υπουργού, ο οποίος άφησε όλη  την περιουσία του στις κόρες του και στον γυιό του, μετέπειτα "κληρονομικώ δικαίω" βουλευτή και υπουργό, δεν άφησε τίποτα. Όταν ο γυιός τον ρώτησε γιατί το έκανε αυτό, εκείνος του απήντησε πολιτικοβουκολικώς!!! «Σε σένα αφήνω δέκα χιλιάδες βόδια»!!! Αυτό το μαντρί και αυτό το κοπάδι του άφηνε αγαπητοί συνέλληνες ο εν λόγω πολιτικός, και έτσι χαρακτήριζε κάποιους, ίσως από εσάς, μεταβιβάζοντας την σίγουρη ψήφο σας στον γυιό του. "Βόδια", χωρίς μυαλό, χωρίς βούληση, χωρίς προσωπικότητα!!!
Έχεις αναρωτηθεί όμως, ελλαδίτη ψηφοφόρε, γιατί σε αποκαλούν «βόδι»; Γιατί σε έχουν μετατρέψει από όργανο πολιτικής σε όπλο υπεράσπισης ανικάνων; Μα διότι δέχεσαι αδιαμαρτύρητα τον ζυγό. Διότι δέχεσαι να εκτελείς εντολές χωρίς δική σου κρίση. Διότι είσαι πειθήνιο όργανο και έτσι τους εξυπηρετείς!
Εκεί, όμως, που την παθαίνουν κάποιες φορές οι κοσμοεξουσιαστές είναι στην περίπτωση, που το "μαντρόσκυλο" τούς βγει άγριο, δεν υπακούει και δαγκώνει. Εκεί φροντίζουν να το αποδυναμώσουν για να μη γίνει πιο δυνατό. Κι έχουμε παραδείγματα τέτοια, όπως π.χ. ο Τάσσος Παπαδόπουλος στην Κύπρο. Διότι ο ηγέτης κάνει την διαφορά. Οι αρχαίοι έλεγαν ότι «είναι προτιμότερη μία αγέλη προβάτων με αρχηγό λέοντα παρά μία αγέλη λεόντων με αρχηγό πρόβατο». Ο ηγέτης είναι, λοιπόν, σε πολλές περιπτώσεις ο αστάθμητος παράγων.
Αν το μαντρόσκυλο είναι εκπαιδευμένο απ’ τον βοσκό, τότε το έργο εκτελείται στο ακέραιο! Αν το "μαντρόσκυλο" επεβλήθη ως αρχηγός τού κοπαδιού από το ίδιο το κοπάδι, διότι έχει προσωπικότητα, τότε ο βοσκός έχει πρόβλημα. Στις δύο τρεις τελευταίες εκλογές το ζήσαμε το σενάριο. Η "ΝΔ" του Σαμαρά χωρίσθηκε και ένα τμήμα της (μαντρί) ονομάσθηκε "Ανεξάρτητοι Έλληνες" με αρχηγό τον Καμμένο, άλλο δε τμήμα του ακολούθησε τον Πολύδωρα. Στην συνέχεια απ’το μαντρί τών "ανεξαρτήτων" κάποιοι έκαναν νέο μαντρί (Ζώης–Νέα Μέρα). Έπειτα, ενώθηκε το "μαντρί Ζώη" με αυτό "τού Πολύδωρα", με αρχηγό τον δεύτερο. Στην "σοσιαλι(η)στική αριστερά" των συντρόφων, μόλις ο λύκος του μνημονίου επέπεσε επί του μαντρίου τού ΠΑΣΟΚ, το μεγαλύτερο μέρος τών προβάτων επήγε στον ΣΥΡΙΖΑ, από το "μαντρί" τού οποίου είχε ήδη αποσπασθεί η ΔΗΜΑΡ, ενώ υπάρχει και ένα εν δυνάμει νέο μαντρί (Αλαβάνος-Επιστροφή στην Δραχμή) εντός αυτού.
Το αποδυναμωμένο "πράσινο μαντρί" εκτός από το πολυπληθές κοπάδι, που πήγε στον ΣΥΡΙΖΑ, χάνει και κάποια τσοπανόσκυλα, που λοξοκοιτάζουν και "λοξογαυγίζουν" εξ ευωνύμων! Με λίγα πλέον πρόβατα εντάσσεται στο νέο "μαντρί" με το όνομα «ΕΛΙΑ», ενώ κάποιοι μεγαλοκτηνοτρόφοι βάζουν ένα "ειδικών συμφερόντων" και "ειδικών αποστολών" τσοπανόσκυλό τους να γαυγίσει σε ένα ποτάμι.
Πού φαίνεται ότι το "νέο τσοπανόσκυλο" εκτελεί τις εντολές τών βοσκών; Διότι το νέο τσοπανόσκυλο, σαν κατευθυνόμενος "πολιτικός αναλυτής", με μία πρωτότυπη παγκοσμίως και διαχρονικώς "ερμηνεία" τής εθνοκτονίας, έφη τάδε: «Το μνημόνιο είχε και αριστερά αιτήματα αλλά η εξειδίκευση έγινε με λάθος τρόπο και σ’αυτό ευθυνόμεθα όλοι»! Με το "όλοι" εννοεί βεβαίως όσους από εσάς θεωρεί "βόδια" και αξιώνει να επικυρώσετε την βλακεία σας, ψηφίζοντάς τον. Οπότε δεν μένει παρά να τους στερήσετε τα σωσίβια τής ψήφου, "ώστε να πνιγούν στο ποτάμι", όπως γράφει και ο πολίτης Παπαγαρυφάλλου, "πριν μας πνίξουν οι ίδιοι"!
Και η ζωή συνεχίζεται... Το ερώτημα είναι απλό: Πόσο "πρόβατα" ή "βόδια" μπορεί να είναι οι ελλαδίτες ψηφοφόροι; Τους αρέσει το κουτόχορτο ή έχουν πλέον αποκτήσει δυσανεξία; Αν συμβαίνει το δεύτερο, ας ακολουθήσουν, τουλάχιστον, ένα "μαντρί" ανυπότακτο, σαν το "αλωνάκι" τού Μεσολογγίου, που δίνει το δικαίωμα στον καθένα όποτε θέλει να φύγει και ταυτοχρόνως δεν του προσφέρει "αποβλακωτικό χορτάρι", το λεγόμενο "κουτόχορτο" αλλά τον θρέφει με "εθνική τροφή", που τον κάνει εθνικώς υγιή και ισχυρό να αγωνισθεί για το "τομάρι" του.
"Τάσσοι Παπαδόπουλοι", "Μεταξάδες", "Καποδίστριες" υπάρχουν και σήμερα στην Ελλάδα. Η αποτοξίνωση, όμως, από το κουτόχορτο είναι αυτή, που θα δώσει στον Έλληνα την δυνατότητα να τους διακρίνει και να τους ακολουθήσει...